31.5.10

μπεκ

30.5.10

μαριθμο

29.5.10

28.5.10

27.5.10

μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου

μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου
μικρα κοκκινα λουλουδια ξεκολλουν απ' τα μαλλια σου

26.5.10

t r a c k i n g












δυο υπεροχες τρυπες

θελω καπου να κολλησω τη φραση:
μ υ ρ μ η γ κ ο φ ω λ ι α   α π ο   τ ρ α γ ο υ δ ι α










δεν παιζει το τραγουδι πια
χτες απλως δεν μπορουσα 
να το δυναμωσω αρκετα
σημερα δεν παιζει καθολου








θυμαμαι τις κασσετες οταν χαλουσαν. μασουσε το μηχανημα την ταινια και γινοταν της καριολας. καμια φορα με ενα στυλο ή με το μικρο δαχτυλακι σωζοταν η κατασταση. αυτα τα δυο μικρα γραναζια, σαν δυο ματια με δοντια. δυο υπεροχες τρυπες. αλλες φορες εχαφτε το κασσετοφωνο την γυαλιστερη σερπαντινα και την ξερνουσε μετα σαν ενα ματσο κατσαρα σοκολατι μαλλια. κι ηταν παντα τεραστια η εκπληξη. δεν περιμενες οτι μια μερα θα σου "τέλειωνε" το κομματι, η πλευρα Α, η κασσετα.


με τα σιντι μας τα ζαλισαν απο την αρχη: προσεχε μην γρατζουνιστει, βαζε το στο κουτι, καθαριζε την κεφαλη του σιντι πλεηερ, τον φακο καιλοιπα καιλοιπα. οποτε οταν μια μερα δεν επαιζε το τραγουδι, ή κολλουσε ή ξαναρχιζε ή σου ελεγε η οθονη "σορρυ αλλα ή δεν εχεις βαλει κατι στο συρταρακι ή πετα το το ρημαδι", δεν σκοτιζοσουν και πολυ. εκλαιγες μερικα φραγκα παραπανω, αλλα δεν υπηρχε συναισθηματικο δεσιμο. επαιρνες το κωλοσιντι και το εκανες σουβερ, ταπετσαρια, σκιαχτρο για τα περιστερια.


τωρα εχεις μια μυρμηγκοφωλια απο τραγουδια.







υπαρχει ενα σπρεη για τα παντα





κι εμενα καθολου δεν θα με ενδιεφερες.

αλλα σε φοβαμαι. με ενδιαφερεις.




ε δε βγαζουμε ακρη ετσι

σε φοβαμαι. με ενδιαφερεις.

εισαι ενας γλυκος φουρνος.
εισαι ενας φουσκωτος βατραχος 1,91
εχεις στρογγυλα ματια και πικαντικη κοιλιτσα
εχεις ΠΟΛΛΑ λεφτα. εισαι μαγκας. εχεις ενα μαχαιρι κοφτερο.


εισαι βουτυρο. και ειμαι μια φετα ψωμι με μια μικρη τρυπουλα.
σταζει το μελι στο χερι της γιορτης 
κι εκει ξινιζει. 
εισαι ενα σεντονι απο σιχαμενο βουτυρο
κι εγω εχω μια μικρη τρυπουλα

με αγαπας. αλλα τιποτα αλλο. απολυτως τιποτα αλλο

υπαρχει ενα σπρεη για τα παντα. για καθε τι.
για εμας δεν υπαρχει ουτε λιγο σαπουνακι.
την κατσαμε. θελουν να μας διωξουν αλλα οχι να μας σκοτωσουν.

ετσι κανουν τωρα
 

24.5.10

τα πουλια;

23.5.10

τα ψηλα ποδια του φοβου





κοιτα τα ψηλα ποδια του φοβου. και τα μεγαλα βυζια του




εκατομμυρια μπαλονια με την ιδια παλια ανασα. 


 βουβες εκδοχες του αφηρημενου μας συννεφου.
ατελειωτες επαναληψεις μιας εισαγωγης


καθε πρωι βρισκω τα δοντια μου μεσα στο στομα μου.
καθε πρωι βρισκω τα δαχτυλα μου πανω στα χερια μου
καθε πρωι βρισκω τα αρχιδια μου κατω απο το πουλι μου
καθε πρωι βρισκω τον αφαλο μου στην κορυφη της κοιλιας μου


και μεχρι το βραδυ δεν εχω τιποτα απο αυτα. τα εχω χασει ολα. 


οι τοιχοι της πολης γεμιζουν με φωτογραφιες του λαρυγγα μου. 


μουρμουρας μια καταρα
α εισαι εδω. 
εμας καταριεσαι;
"στον ερωτα δεν υπαρχει εγω. δεν υπαρχει εγω κι εσυ
υπαρχει εσυ και υπαρχει κι εμεις"


στην αγαπη δεν υπαρχει κανεις
στην αγαπη μας δεν υπαρχει κανεις


τελειωνει το καλοκαιρι. το χωραφι ειναι εντελως αδειανο. μοιαζει σα φρεσκοκουρεμενο αγοριστικο ξανθο κεφαλακι. φυσαει αλλα δεν ακουγεται τιποτα. δεν ακουγεται καθολου ο αερας. οπως στις ζωγραφιες. και πιο ησυχα. οπως στις ζωγραφιες που εχουν χασει καποιον δικο τους. 


τωρα που σου μιλαω ο αφαλος μου ειναι πολυ κοντα στο σκοταδι.

22.5.10

ερωτηση

21.5.10

μερικες σταγονες που με καινε σαν σπιθες





τρωω τα δημητριακα μου. στο μπλε μπολ. που του λειπει ενα κομματι. διπλα εχω το γαλα και τα all bran. η τελευταια κουταλια πρεπει να εχει και γαλα και δημητριακα, αλλιως προσθετω κατι απο τα δυο μεχρι να τα καταφερω. δεν μου αρεσει να μενουν δημητριακα κολλημενα στα τοιχωματα του μπολ. ουτε να μενει μεγαλη ποσοτητα γαλακτος και να το μαζευω μιση ωρα με το κουταλι γιατι κανει φασαρια το κουταλι και ειναι νυχτα. ή να το πινω σαν απο ποτηρι. ο,τι κι αν μεινει στο μπολ, μετα το μπολ θελει ξεπλυμα αλλιως αυριο δεν θα καθαριζεται με τιποτα. τα all bran αμα κολλησουν θελουν μια ωρα τριψιμο και το γαλα τωρα με τη ζεστη, αν μεινει ετσι θα βρωμαει ολο το σαλονι κι εγω δεν εχω ορεξη να σηκωνομαι τετοια ωρα γι' αυτο τρωω μεχρι να μπορεσω να αφησω το μπολ χωρις ιχνος τροφης μεσα. και γεμιζω το στομαχι μου με χυλο, κλεινω προχειρα την σακουλα, κοιταω το γαλα που πρεπει να μπει στο ψυγειο. το πινω. κοιμαμαι. 


το πρωι τα σκατα μου γδερνουν την κωλοτρυπιδα. χεζω και την τελευταια λεξη που ονειρευτηκα. περνω αποφασεις την ωρα που χεζω. οτι θα πλυνω τα πιατα μολις τελειωσω. οτι θα γραψω ενα ποιημα. εχω μια φραση και την επαναλαμβανω για να μην την ξεχασω. οτι θα παρω την δημητρα να δω τι κανει. οτι θα γραψω ενα τραγουδι και θα το στειλω σε μια δισκογραφικη. οτι θα πεταχτω να πληρωσω το φαρμακειο. οτι θα τραβηξω το καζανακι.


ωρες μετα καθομαι στον καναπε και προσπαθω να θυμηθω αν εχω τραβηξει το καζανακι. εχω ανοιξει την καμερα του υπολογιστη και κοιταζομαι σαν να εχω μπροστα μου εναν καθρεφτη. το κατω χειλος μου ειναι πιο μικρο απο ποτε και η διαφορα αναμεσα στα ματια μου ειναι πιο εμφανης απο ποτε. το ενα ειναι εντονα πιο μικρο. αλλα εκεινος ο λιγος στραβισμος που ειχα εντοπισει εχει εξαφανιστει. σκεφτομαι οτι μπορει να εφταιγε το τσιγαρο γιατι απο τοτε που το εκοψα σιγουρα βλεπω καλυτερα. 


ριχνω μια ματια και στην τηλεοραση. διαφημιζουν γυαλια ηλιου high definition. δηλαδη γυαλια που σου κανουν την πραγματικοτητα να μοιαζει με ψεμα που μοιαζει υπερβολικα με την πραγματικοτητα; περιμενω να τελειωσει το σποτ για να δω την τιμη. κοντα στο προσωπο μου πεταει ενα μυγακι απο αυτα της κουζινας. σηκωνομαι. γεμιζω εναν κουβα με καυτο νερο και χλωρινη και τον αδειαζω στο νεροχυτη. πεταγονται μερικες σταγονες πανω μου που με καινε σαν σπιθες και το δερμα στο στηθος μου ασπριζει. αληθεια ασπριζει. οπως το καλοκαιρι οταν μας καιει ο ηλιος και πιεζουμε το δερμα μας με το δαχτυλο και εκει που πιεζουμε ασπριζει. 


γυριζω στο σαλονι καθομαι στον καναπε και ακουμπαω παλι στα μπουτια μου το μηχανημα. η καμερα εχει κολλησει και με δειχνει ακομα οπως ημουν την ωρα που σηκωνομουν. 





20.5.10

8-2

17.5.10

καστρο

bird. dead

12.5.10

11.5.10

σπιτι στο συννεφο



το συννεφο ειναι γκρι και στεγνο κι οταν βρεχει εκεινο ντρεπεται και κοκκινιζει για ενα λεπτο και παιρνει σχηματα που ποτε δεν θα καταλαβω και μετα γινεται παλι γκρι και μοιαζει απλα με συννεφο.


το πιο παραξενο πραγμα που ειδα ποτε μου σε συννεφο ηταν ενα σπιτι. αλλα δεν ηταν το συννεφο που θυμιζε σπιτι. ηταν ενα σπιτι πανω στο συννεφο. κανονικο. 


τετραγωνο με τριγωνη στεγη, τετραγωνα παραθυρα και ενα φωτιστικο που κρεμοταν απο το ταβανι και φαινοταν μεσα απο τον τοιχο. και με μια καμιναδα που εβγαζε αφρατο καπνο που εμοιαζε με συννεφο. και με ενα μονοπατι που ξεκινουσε απο την πορτα κι εφτανε μεχρι το χερι  μου που ψαχουλευε το χωμα.


γυριζω τοτε και σου λεω: βλεπεις εκεινο το σπιτι σε εκεινο το συννεφο;
και μου λες: ναι


Tι "ναι" καλε; Πώς "ναι" ? 




______



ολα τα πραγματα μπορουν να μοιαζουν σε συννεφα

αρκει να εχεις δει μια φορα ενα συννεφο που να μοιαζει σε κατι
για να μοιαζει αυτο το κατι, μετα, με συννεφο

δηλαδη εμενα ο σκυλος μου εμοιαζε λιγο με συννεφο γιατι μια φορα πριν απο 
πολλα χρονια ειχα δει ενα συννεφο που κααααπως εφερνε στον σκυλο μου. 
και τωρα θα ειναι δυο συννεφα στον ουρανο, σχεδον ιδια

10.5.10

8.5.10

πουλια στο παγωμενο πατωμα ΠΛΑΦ



απο κατω μου περνουν μικροβια ηλεκτροφορα.
κι ειναι μερες τωρα πια που τα μυγακια δεν πετουν.


μικροβια ηλεκτροφορα μικροβια. με τις φορμιτσες τους, 
τα γαντια τους, τα εργαλεια τους, το τραγουδακι τους.


ερχονταν πουλια στο μπαλκονι μου. εμπαιναν απο την κουζινα
και πετουσαν μεσα στο σπιτι. 


επεφταν πεφτανε. τι τα επιανε δεν ξερω.


σκαγανε στο παγωμενο πατωμα. ΠΛΑΦ. 
πια οχι. απο σημερα οχι. απο χτες οχι πια.


κι αυριο παλι οχι. και μεθαυριο. και αντιμεθαυριο. και παραμεθαυριο. και παραπαραμεθαυριο. 




δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο να εισαι εσυ ο λαιμος της βρυσης του θανατου.
της βρυσης του θανατου που σταζει απλο κανονικο νερο. απλα ειναι του θανατου.


δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο να εισαι η ηχω μια φωτογραφιας και γυρω γυρω ασπρα ανθρωπακια. σαν λουλουδακια. σαν λουλουδακια. σαν λουλουδακια.

ανοιξη






bird. cat.



4.5.10

η νοσοκομα. story.



Οι νοσοκομες εδω ειναι πολυ ομορφες. Ολες τους ειναι. Κι ειναι κι ενας αντρας αναμεσα τους. Μονο ενας νοσοκομος. Αυτος μου ξυρισε τον κωλο χτες. Με διελυσε ο γαμιολης. Κωλος ειναι γαμιολη, προσεχε. Το πρωι με ρωτησε μια νοσοκομα αν πηγαν ολα καλα. "Νομιζω εχει ερεθιστει ο κωλος μου απο το ξυρισμα και με ενοχλει". Η νοσοκομα μου χαμογελασε και καθως τσεκαρε τον ορο, ειπε χωρις να με κοιταζει - χαμογελωντας ομως ακομη: 


"Δεν σας ειπε κανεις να το κανετε σπιτι σας πριν εισαχθειτε, ε; Οι περισσοτεροι ερχονται πλυμενοι-ξυρισμενοι γι' αυτον τον λογο." 




Ειδα τον κωλο της. Δεν τον κοιταξα. Τον ειδα απλα. Η ρομπα της ηταν τσαλακωμενη εκει, πραγμα που σημαινε οτι μαλλον καθοταν πριν ερθει να με δει. Δεν ειχε καμια σημασια αυτο, ηταν κατι που σκεφτηκα. Το διαπιστωσα. Το συμπερανα. Το μυαλο μου λειτουργουσε. 


"Ξερουν ολοι δηλαδη οτι σε αυτο το νοσοκομειο υπαρχει ενας μαλακας που σφαζει τους κωλους τον ασθενων με ξυραφακια μιας χρησης;" 


Εννοουσα: "Ποιος να μου το πει μωρη μαλακισμενη. Ειδες κανεναν;"




Το χαμογελο της αλλαξε. Επειδη πηδιοταν με τον γαμιολη. Το καταλαβα αμεσως. Το χαμογελο της γυρισε προς τα μεσα. Χαμογελουσε σε αυτον, σαν να τον μαλωνε. Σαν να σκεφτοταν: "Αχ μωρε Γαμιολη, αδιορθωτος εισαι" και υστερα να θυμοταν που την πηρε απο πισω ο Γαμιολης, μετα που μου ειχε ξυρισει τον κωλο, στην ιματιοθηκη ή οπου σκατα πηδιουνται οι γιατροι στα νοσοκομεια. Στις σειρες. 


"Την επομενη φορα θα το ξερετε και θα ερθετε προετοιμασμενος."


Αμεσως συνειδητοποιησε την βλακεια της η ομορφη νοσοκομα με την τσαλακωμενη ρομπα, αλλα πριν προλαβει να συμμαζεψει το δυσοιωνο σχολιο της, την εκοψα αλλαζοντας τονο στην φωνη μου και μιλωντας πολυ τυπικα, λες και τηλεφωνουσα σε πιτσαρια:


"Την επομενη φορα θα σας παρακαλουσα να μου ξυρισετε τον κωλο εσεις"




Περιμενα να πει κατι σαν "Συμφωνοι", "Ιt's a fucking deal", εστω "Θα 'ταν μεγαλη μου τιμη". Αντ' αυτου πεταξε ενα "Ετοιμοοος..." που ουτε που καταλαβα σε τι αναφεροταν και εφυγε απο το δωματιο. Δεν γιναμε φιλοι.



3.5.10

το φιλι




διαπιστωση. εξυπναδα.



εκεινοι που μας μοιαζουν περισσοτερο, μας αλλαζουν περισσοτερο.

_____________________

πωζμελενε. ξερεις;

τα γνωστα






σε μυριζω εντονα οταν νυσταζω. μαλλον πιο μετα απο ολα τα αλλα πραγματα νυσταζει η οσφρηση. κι ετσι, οταν νυσταζω σε μυριζω. 


γυαλιζουν τα παπουτσια σου
τα δοντια σου γυαλιζουν
γυαλιζουν τα μαλλακια σου


σε μυριζω εντονα οταν νυσταζω. κι οταν κοιμαμαι, εκει που παω να ξυπνησω αλλα τελικα κοιμαμαι αλλες τρεις ωρες... και τοτε σε μυριζω. και για τρεις ωρες σε ονειρευομαι. τα γνωστα.


δηλαδη... τα γνωστα


σε ρωταω τι εκανες σημερα και μου απαντας




"τα γνωστα"